In mijn vorige post had ik het over uiterlijke kenmerken. In deze post zal ik daar nog wat dieper op ingaan. Veel medestudenten zijn immers vies van het woord ‘mode’ en weten soms zelfs helemaal niet wat stijl is. Maak je geen illusies, I’m no fashion guru. Maar het is ook niet de bedoeling dat ik ga zeggen hoe je je het best kleedt en welk kapsel nu hip is.
Stijl reikt verder dan enkel je klederdracht. Stijl draait rond uitstraling. Het gaat om de wisselwerking tussen je innerlijk en uiterlijk. Dus hoe je gedrag en je uiterlijk samen gaan. Stijl is een erg belangrijk wapen omdat ook mensen die anders niet bepaald knap zouden worden bevonden toch de wow-factor kunnen verkrijgen.
Wat we willen ontdekken is niet zomaar stijl maar jouw stijl. Vervolgens is het de bedoeling dat je de goede punten van die stijl uitspeelt, en de slechte punten probeert weg te toveren.
Hetgeen waar het om draait is dat iemand ziet dat het niet meer je mama is die jouw uiterlijk bepaald, maar jijzelf. Show ‘m you’ve got your act together. Probeer hokjes te vermijden, wees creatief. Je kan er heel afgeborsteld uitzien maar dan toch een rough edge krijgen door bijvoorbeeld een stoppelbaardje te laten staan. Heb je een christelijk ideeëngoed of spot je gewoon graag met symbolen, waarom dan geen ketting met een kruisje dragen? Kledij kan meer zijn dan enkel een functionele laag stof. Gebruik het om te communiceren.
Je kledij beïnvloedt niet enkel anderen, maar kan ook jezelf veranderen. Het gaat dus om een wisselwerking. Laat je gaan, maar wees altijd kritisch. Zorg dat niets te goedkoop uitziet, laat merken dat alles wat je draagt weloverwogen is. Je stijl kan ook altijd verbeterd worden of wijzigen, wees daar niet bang voor!
Laat me eindigen dat het geen absolute noodzaak is om stijl te hebben. Ik hecht er gewoon vrij veel belang aan en het heeft mij enorm vooruit geholpen. Als ik een plaats binnen wandel, wil ik dat iedereen mij heeft gezien zonder daar belachelijk voor te moeten doen.
Jane Austen’s ‘Mr. Darcy’: every girl’s wet dream.
