Je hoort wel eens dat het innerlijke het enige is dat telt (wat vaak gezien wordt als een excuus voor lelijke mensen). Dat suggereert een sterke scheiding tussen innerlijk en uiterlijk, alsof ze niets met elkaar te maken hebben. Ik ben er echter sterk van overtuigd dat de twee samen tot hetgene leiden wat belangrijk is: uitstraling.
Als ik in Leuven naar bijvoorbeeld HDR ga, zie ik een hele hoop studenten die eruit zien als, wel, studenten. Sommige vrouwen vallen wel voor dat type, maar dan nog: stel dat jij je zo zou kleden, waarom zouden ze voor jou kiezen? Is er iets aan jou dat zegt: “Hey, ik ben de moeite meer waard dan de rest”?
Ook meisjes durven wel eens generisch gekleed te zijn. De studentes waar ik voor ga zijn zij die wat bijzonders hebben: een leuk kapsel, toffe kleren…
Er zijn twee types van uiterlijke kenmerken:
- Uiterlijke kenmerken die je van nature hebt (blauwe ogen, krullen…)
- Uiterlijke kenmerken waar je zelf voor hebt gezorgd (je kledij, je kapsel…)
Het is volgens mij erg belangrijk om je eigen stijl te ontwikkelen. Niet alleen om meisjes te versieren, maar ook gewoon om jezelf (zelfontplooiing). Je uiterlijk is een objectivering van je eigen persoonlijkheid. Dit is het eerste wat mensen van jou te zien krijgen, waarom zou je er dan geen aandacht aan besteden?
Belangrijk is ook dat je durft anders te zijn. Ik krijg wel vaker blikken en opmerkingen naar me toegeworpen (meestal van medestudenten), maar daar stoor ik me niet aan. Wat jongens van mij denken, kan me weinig schelen. Vaak krijg ik immers complimenten van dames over mijn stijl, en dat is wat telt. Meer advies volgt…
Don’t try to blend in, jump out instead.
