Before opening Pandora’s Box

Ha, nu komt een artikel waar velen wellicht écht geïnteresseerd in zijn. Het gaat namelijk over het initiëren van een gesprek. Ik ga beginnen met enkele vaak gemaakte fouten op te sommen:

• Meisjes staan vaak in groep. Velen wachten tot het meisje ergens alleen staat (als ze een pintje gaat halen of naar het wc gaat) vooraleer ze hen aanspreken.
• Vaak wordt er geopend met het zeggen van je naam om vervolgens haar naam te vragen. Verkeerd, waarom zou zij je naam willen weten?
• Voor je gaat openen gebeurt het vaak dat je aan de rand van het feestje alleen of met wat vrienden staat rond te kijken met een pintje in de hand. Niet doen, zo lijkt het alsof je helemaal niet daar bent om je te amuseren. Girls  just wanna have fun.

Misschien herken je je in de fouten, misschien niet. Ik weet dat ik ze vroeger wel maakte. Ik ga het nu even hebben over wat je best doet voordat je gaat openen. Je moet weten dat meisjes een eerder hoog observatievermogen hebben. De kans is dus groot dat ze je al opmerken voordat je hen gaat aanspreken en misschien dan zelfs al een oordeel over je gevormd hebben. Laten we ervoor zorgen dat dat niet te negatief wordt.

Ik veronderstel dat je niet alleen op pad gaat maar wellicht enkele vrienden (wingmen) bij je hebt. Zorg dat dit aantal niet te groot is. Ik heb ondervonden dat twee of drie mensen genoeg is. Three is a team, four becomes a crowd. Dit betekent niet dat je je andere vrienden moet achterlaten, maar je kan bijvoorbeeld opsplitsen in verschillende groepjes van twee of drie. Op die manier kan je een beetje rondzwerven en lijkt het alsof je al heel wat mensen kent in de club. Dat verhoogt je sociale status, iets waar meisjes vaak (onbewust) belang aan hechten.

Probeer een goede vibe te creëren als je binnenwandelt en ergens gaat staan. Tover een kleine glimlach op je gezicht, praat met je vriendinnen, lach, dans een beetje. Amuseer je, of doe alsof (dan amuseer je je vanzelf wel uiteindelijk). Als je niet in het volk wilt gaan staan, ga dan ergens tegen een muur leunen. Hou je pint op heuphoogte, niet voor je borstkas, dan lijk je meer relax.

That’s it for now. Een post over het werkelijke openen volgt nog.

Don’t put the pussy on a pedestal

Ik hou van vrouwen en respecteer hen ook, maar dat wil niet zeggen dat ik hen als godinnen beschouw. Toen ik jong was, was ik wel geneigd dat te doen en ik zie nog veel jongens die dezelfde neiging hebben. Ze zien vrouwen als mythische wezens die vrijwel perfect zijn en totaal onbereikbaar. Het probleem dat zich dan stelt is: waarom zou jij hen verdienen?

Vrouwen zijn ook mensen met gebreken en behoeftes. Dat mannen meer aan seks denken dan vrouwen is volgens mij een fabeltje. Dat vrouwen een hekel hebben aan mannen overduidelijk ook. Vrouwen zijn niet ondoordringbaar, eerder irrationeel en bijgevolg moeilijk met rede te vatten. Dat ze complexer zouden zijn dan mannen vind ik daarom ook een onware stelling. Ze doen alsof wij hen niet begrijpen; dat kan zo zijn, maar ze zien over het hoofd dat ze hunzelf vaak ook helemaal niet snappen.

Vrouwen gaan naar het wc, scheren hun benen, laten windjes, kunnen stinken… Stop dus met hen op een onbereikbare pilaar te plaatsen en probeer hen te zien als een gelijke. Dat is toch immers wat ze denken dat ze willen?

Suffer for fashion

In mijn vorige post had ik het over uiterlijke kenmerken. In deze post zal ik daar nog wat dieper op ingaan. Veel medestudenten zijn immers vies van het woord ‘mode’ en weten soms zelfs helemaal niet wat stijl is. Maak je geen illusies, I’m no fashion guru. Maar het is ook niet de bedoeling dat ik ga zeggen hoe je je het best kleedt en welk kapsel nu hip is.

Stijl reikt verder dan enkel je klederdracht. Stijl draait rond uitstraling. Het gaat om de wisselwerking tussen je innerlijk en uiterlijk. Dus hoe je gedrag en je uiterlijk samen gaan. Stijl is een erg belangrijk wapen omdat ook mensen die anders niet bepaald knap zouden worden bevonden toch de wow-factor kunnen verkrijgen.

Wat we willen ontdekken is niet zomaar stijl maar jouw stijl. Vervolgens is het de bedoeling dat je de goede punten van die stijl uitspeelt, en de slechte punten probeert weg te toveren.

Hetgeen waar het om draait is dat iemand ziet dat het niet meer je mama is die jouw uiterlijk bepaald, maar jijzelf. Show ‘m you’ve got your act together. Probeer hokjes te vermijden, wees creatief. Je kan er heel afgeborsteld uitzien maar dan toch een rough edge krijgen door bijvoorbeeld een stoppelbaardje te laten staan. Heb je een christelijk ideeëngoed of spot je gewoon graag met symbolen, waarom dan geen ketting met een kruisje dragen? Kledij kan meer zijn dan enkel een functionele laag stof. Gebruik het om te communiceren.

Je kledij beïnvloedt niet enkel anderen, maar kan ook jezelf veranderen. Het gaat dus om een wisselwerking. Laat je gaan, maar wees altijd kritisch. Zorg dat niets te goedkoop uitziet, laat merken dat alles wat je draagt weloverwogen is. Je stijl kan ook altijd verbeterd worden of wijzigen, wees daar niet bang voor!

Laat me eindigen dat het geen absolute noodzaak is om stijl te hebben. Ik hecht er gewoon vrij veel belang aan en het heeft mij enorm vooruit geholpen. Als ik een plaats binnen wandel, wil ik dat iedereen mij heeft gezien zonder daar belachelijk voor te moeten doen.

Jane Austen’s ‘Mr. Darcy’: every girl’s wet dream.

Vogue

Je hoort wel eens dat het innerlijke het enige is dat telt (wat vaak gezien wordt als een excuus voor lelijke mensen). Dat suggereert een sterke scheiding tussen innerlijk en uiterlijk, alsof ze niets met elkaar te maken hebben. Ik ben er echter sterk van overtuigd dat de twee samen tot hetgene leiden wat belangrijk is: uitstraling.

Als ik in Leuven naar bijvoorbeeld HDR ga, zie ik een hele hoop studenten die eruit zien als, wel, studenten. Sommige vrouwen vallen wel voor dat type, maar dan nog: stel dat jij je zo zou kleden, waarom zouden ze voor jou kiezen? Is er iets aan jou dat zegt: “Hey, ik ben de moeite meer waard dan de rest”?
Ook meisjes durven wel eens generisch gekleed te zijn. De studentes waar ik voor ga zijn zij die wat bijzonders hebben: een leuk kapsel, toffe kleren…

Er zijn twee types van uiterlijke kenmerken:

1. Uiterlijke kenmerken die je van nature hebt (blauwe ogen, krullen…)
2. Uiterlijke kenmerken waar je zelf voor hebt gezorgd (je kledij, je kapsel…)

Het is volgens mij erg belangrijk om je eigen stijl te ontwikkelen. Niet alleen om meisjes te versieren, maar ook gewoon om jezelf (zelfontplooiing). Je uiterlijk is een objectivering van je eigen persoonlijkheid. Dit is het eerste wat mensen van jou te zien krijgen, waarom zou je er dan geen aandacht aan besteden?

Belangrijk is ook dat je durft anders te zijn. Ik krijg wel vaker blikken en opmerkingen naar me toegeworpen (meestal van medestudenten), maar daar stoor ik me niet aan. Wat jongens van mij denken, kan me weinig schelen. Vaak krijg ik immers complimenten van dames over mijn stijl, en dat is wat telt. Meer advies volgt…

Don’t try to blend in, jump out instead.

Ethics

Als ik omga met vrouwen heb ik strikte ethische codes. Het woord player heeft in deze tijden een erg negatieve connotatie gekregen. Gedeeltelijk terecht, want vele mannen spelen een vuil spel. Bedrog, valse hoop, misbruik maken van mensen, etc… Dat is niet waar het bij mij om draait. Centraal staat bij mij dat zowel ik als mijn gezelschap zich goed amuseert en dat niemand gekwetst raakt.

Ik wil dus even sterk aandringen dat je enkele basisregels in acht neemt zodat het spel voor beide partijen leuk blijft:

1. Heb respect voor vrouwen. Ga hen niet zien als objecten die dienen voor jouw plezier.
2. Wees eerlijk over je bedoelingen. Veel jongens krijgen een meisje in bed door hen te overdonderen met leugens over gevoelens en intenties die er niet zijn. Je moet niet alles bloot geven, maar leugens leiden vaak enkel tot teleurstelling en verdriet.
3. Maak geen misbruik van bepaalde situaties. Ga bijvoorbeeld niet naar bed met een studente die zo dronken is dat ze bijna in coma ligt. Dat is gewoonweg zielig.

Kortom: denk na voor je handelt. Minimaliseer negatieve gevolgen voor beide partijen. Use your better jugdment.

Don’t be a dick.

No more mister Nice Guy

Velen zullen zich de volgende vraag al eens gesteld hebben: “Waarom valt ze voor die klootzak die haar slecht behandeld en niet voor mij?”. Vriendelijk zijn tegen vrouwen leidt tot vriend-zijn, en in vele gevallen zal dat nu eens niet zijn wat je wil. Of wil je soms het lijntje ‘ik wil je niet verliezen als vriend’ voor de honderste keer horen?

Al bij de eerste ontmoeting plaatsen meisjes je in een bepaalde categorie. Potentiële vriend of potentiële sekspartner. Het is ontzettend moeilijk om eens als je in de vriendcategorie zit naar de sekspartnercategorie te verschuiven. Kenmerkend aan een vriend is dat ze vrijwel alles doen en geven waar je hen om vraagt. Om dit te vermijden doe je dit dus best niet.

Velen lijken dit te weten, maar handelen er niet naar. Vrijwel tegen alle meisjes waar ik seksuele betrekkingen mee heb kunnen hebben, ben ik on-vriend-elijk geweest. Niet in de zin van gemeen, maar gewoon niet doen wat ze van je vragen. Vele jongens maken de fout als volgt te redeneren: als ik haar overstelp met aandacht zal ze me na een tijdje wel leuk gaan vinden. Dat is verkeerd. Je moet haar laten werken voor jouw aandacht.

• Voorbeeld: een meisje vraagt je om haar een drankje te trakteren. Je denkt misschien: “Yes, dat betekent dat ze me leuk vindt en nog een tijdje bij me wil staan!”. Het lijkt dus beter om haar het drankje te geven, maar dat is verkeerd. Het is beter haar bijvoorbeeld op een speelse manier uit te lachen, of om iets te zeggen in de aard van: “En wat krijg ik dan in de plaats?”. Stel dat ze je dan nog een kus zou geven, dan kan je nog sterker terugkomen door te zeggen: “Niet goed genoeg”.

Het is eigenlijk een machtsstrijd: wie gaat er domineren? Vrouwen houden niet van zwakke mannen; doe er dus alles aan om constant in controle te zijn en doe geen nutteloze toegevingen!

Dit principe zal ik in verdere posts nog meer uitbreiden. Ik hou mijn posts voorlopig kort omdat het zo minder vermoeiend is voor mijn lezers om ze bij te houden.

Don’t be this guy:

Three words, three days

De drie-dagen-regel. Iemand die een beetje thuis is in de populaire Amerikaanse tv-cultuur moet al van deze term gehoord hebben. Maar wat betekent deze mythische term nu?

• Drie-dagen-regel: deze houdt in dat als je de contactgegevens (e-mail, Facebook, gsm-nummer…) van een meisje krijgt, je ten minste drie dagen moet wachten alvorens er gebruik van te maken. De drie-dagen-regel geldt enkel als het bij het uitwisselen duidelijk is dat je elkaar diezelfde avond niet meer terug zal zien.

De reden daarvoor is dat je niet wanhopig wil lijken. Het klinkt haast als een achterhaald cliché, maar het is echt wel belangrijk. Ook al wil je soms niets liever dan haar dezelfde avond nog een bericht te sturen; doe het niet.
Bovendien zal het meisje wellicht ook vaker aan je denken. “Waarom stuurt hij nu niet? Was ik niet goed genoeg? Is er iets mis met me? What’s with this guy?“. Vertrouw me: na drie dagen zal ze veel gelukkiger zijn met een bericht dan na drie minuten.

• Uitzonderingen: er zijn uiteraard ook gevallen waarin je wél mag sturen. Bij een belofte is het natuurlijk wel aan te raden je daar aan te houden (al heb je dan eigenlijk al een fout gemaakt: geen beloftes, enkel misschienen).

You don’t want to be this guy: